Βρίσκεστε εδώ: Αρχική σελίδα ΝΕΑ Ευστρατία Ταζογλίδου

ΛευκΕς


Αθήρι

Λευκή ποικιλία του νησιώτικου χώρου. Πολύ ζωηρή και παραγωγική. Προσαρμόζεται καλύτερα σε εδάφη ελαφρά με αυξημένη την παρουσία του ασβεστίου. Κλαδεύεται στα δυο μάτια και μπορεί να διαμορφωθεί σε κύπελλο ή και σε αμφίπλευρο γραμμοειδές Royat. Είναι ποικιλία ευαίσθητη στο ωίδιο και στο βοτρύτη. Ωριμάζει στα μέσα του Αυγούστου.

Μας δίνει κρασιά μικρής οξύτητας, αρωματικά και μέτριου αλκοολικού βαθμού.


Ασύρτικο
Λευκή ελληνική ποικιλία που καλλιεργούνταν στις Κυκλάδες και κυρίως στην Σαντορίνη. Τώρα πια καλλιεργείται σε ολόκληρη την Ελλάδα λόγω της εύκολης προσαρμογής της σε όλους τους τύπους του εδάφους.

Είναι ποικιλία ζωηρή γόνιμη και παραγωγική. Παρουσιάζει καλή συγγένεια με τα περισσότερα χρησιμοποιούμενα υποκείμενα. Διαμορφώνεται σε κύπελλο αλλά και σε γραμμικά σχήματα  Κλαδεύεται στα 2-3 μάτια. Είναι ανθεκτική στις ασθένειες αλλά και στην ξηρασία. Ωριμάζει τέλη Αυγούστου.

Το παραγόμενο κρασί της ποικιλίας ασύρτικο χαρακτηρίζεται από υψηλή οξύτητα, υψηλό αλκοολικό βαθμό και εκλεπτυσμένο λεπτό άρωμα


Βηλάνα
Λευκή ποικιλία που τη συναντάμε κυρίως στην Κρήτη. Είναι ζωηρή, με μεγάλη παραγωγή ανά φυτό. Παρουσιάζει καλή συγγένεια με όλα τα χρησιμοποιούμενα υποκείμενα. Αρέσκεται σε επικλινή αμμοαργιλλώδη εδάφη με λίγο υψόμετρο. Διαμορφώνεται σε κύπελλο και γραμμικό αμφίπλευρο κορδόνι και δέχεται κοντό κλάδευμα στα δύο μάτια. Είναι ποικιλία ζωηρή με μεγάλες αποδόσεις σταφυλιών ανά στρέμμα. Παρουσιάζει ευαισθησία στις ασθένειες, όπως στον περονόσπορο, στο ωίδιο αλλά και στον βοτρύτη. Ωριμάζει το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου.

Χαμηλή απόδοση ανά φυτό αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την παραγωγή ποιοτικού οίνου Βηλάνας.


Μαλαγουζιά
Λευκή ποικιλία που καλλιεργείται στη Μακεδονία αλλά και στην Πελοπόννησο και Στερεά Ελλάδα. Είναι ποικιλία ζωηρή και παραγωγική. Εμφανίζει καλή συγγένεια με τα περισσότερα χρησιμοποιούμενα υποκείμενα. Διαμορφώνεται σε κύπελλο αλλά και σε αμφίπλευρο γραμμοειδές Royat. Είναι ευαίσθητη στον βοτρύτη. Ωριμάζει τέλη Αυγούστου.

Προσεκτική οινοποίηση της ποικιλίας μας δίνει κρασιά υψηλού αλκοολικού τίτλου, καλού αρωματικού δυναμικού και μέτριας οξύτητας.


Μοσχάτο Αλεξανδρείας
Πρόκειται για λευκή ποικιλία τριπλής χρήσης καθώς καλλιεργείται για την παραγωγή επιτραπέζιων σταφυλιών, οίνου αλλά και σταφίδας. Ευδοκιμεί σε όλα τα μέρη του κόσμου. Είναι ποικιλία ζωηρή και παραγωγική. Έχει καλή συγγένεια με όλα τα χρησιμοποιούμενα υποκείμενα. Μειονέκτημα της αποτελεί η ευαισθησία της στις ασθένειες του περονοσπόρου, του ωιδίου αλλά και στις ιώσεις. Είναι επίσης ευαίσθητη στους όψιμους παγετούς αλλά και στην ανθόρροια.

Διαμορφώνεται σε κύπελλο, σε γραμμικό Royat, αλλά και σε Guyot δηλαδή σε αμολυτή με μακρύ κλάδεμα. Ωριμάζει το δεύτερο δεκαήμερο του Σεπτέμβρη.

Δίνει κρασιά με το χαρακτηριστικό μοσχάτο άρωμα, υψηλόβαθμα, με μέτρια οξύτητα ξηρά αλλά και θαυμάσια γλυκά κρασιά.


Μοσχάτο λευκό
Καλλιεργείται σε πολλές χώρες και στην Ελλάδα κυρίως στη Σάμο αλλά και σε άλλα νησιά. Τελευταία καλλιεργείται στην Θεσσαλία και στην Μακεδονία. Είναι ποικιλία μέτρια ζωηρή, παραγωγική με καλή συγγένεια στα περισσότερα υποκείμενα. Αρέσκεται σε εδάφη ασβεστώδη με μέτρια κλίση και υψόμετρο. Διαμορφώνεται σε κύπελλο και σε αμφίπλευρο γραμμοειδές Royat. Κλαδεύεται αυστηρά στα δυο ή τρία μάτια. Παρουσιάζει ευαισθησία στις περισσότερες ασθένειες και εχθρούς της αμπέλου. Ωριμάζει το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου.

Μας δίνει υπέροχα γλυκά κρασιά αλλά με κατάλληλη περιποίηση μπορεί να δώσει και ξηρά υψηλόβαθμα, πλούσια σε άρωμα αλλά ευαίσθητα στην οξείδωση κρασιά.


Μοσχοφίλερο
Λευκή ποικιλία που καλλιεργείται ευρύτατα στην Πελοπόννησο και λιγότερο στα νησιά του Ιονίου. Είναι ποικιλία ζωηρή, παραγωγική με καλή συγγένεια στα χρησιμοποιούμενα υποκείμενα. Αρέσκεται σε εδάφη μέσης μηχανικής σύστασης, με παρουσία ασβεστίου, όχι υγρά. Διαμορφώνεται σε κύπελλο αλλά και αμφίπλευρο γραμμοειδές Royat και κλαδεύεται χαμηλά στα δύο ή τρία μάτια. Είναι ποικιλία ευαίσθητη στον περονόσπορο , στις ιώσεις αλλά και στην ανθόρροια σε βροχερές συνθήκες στην περίοδο της ανθοφορίας ή σε περιπτώσεις μεγάλης ζωηρότητας του φυτού.

Ωριμάζει τέλη Σεπτέμβρη ή αρχές Οκτώβρη και μας δίνει κρασιά υψηλόβαθμα, μέτριας οξύτητας με καλό αρωματικό δυναμικό.


Ντεμπίνα
Λευκή ποικιλία που καλλιεργείται κυρίως στη Ήπειρο, στην περιοχή της Ζίτσας αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Είναι ποικιλία ζωηρή και παραγωγική. Έχει καλή συγγένεια με όλα τα χρησιμοποιούμενα υποκείμενα. Παρουσιάζει ευαισθησία στον βοτρύτη αλλά και στην ξηρασία. Διαμορφώνεται σε κύπελλο και σε γραμμικό Royat. Κλαδεύεται αυστηρά στα δυο μάτια. Ωριμάζει στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Σεπτέμβρη.

Δίνει κρασιά ξηρά με μέτριο αλκοολικό τίτλο, καλής οξύτητας και ευχάριστο άρωμα. Χρησιμοποιείται επίσης για την παραγωγή ημιαφρώδη οίνων.


Ροδίτης
Λευκή ποικιλία με ροζ χρώμα που καλλιεργείται σε ολόκληρη την Ελλάδα από πολύ παλιά. Παρουσιάζει διάφορες παραλλαγές ανάλογα του τόπου καλλιέργειάς της.
Είναι ποικιλία πολύ ζωηρή και παραγωγική. Παρουσιάζει καλή συγγένεια με τα περισσότερα χρησιμοποιούμενα υποκείμενα. Διαμορφώνεται σε κύπελλο αλλά και σε αμφίπλευρο γραμμοειδές σχήμα. Κλαδεύεται χαμηλά στα δύο ή τρία μάτια. Αρέσκεται σε εδάφη μέσης σύστασης έως ελαφρά, με παρουσία ασβεστίου και με κάποιο υψόμετρο. Ωριμάζει το τρίτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου και μπορεί να μας δώσει αξιόλογα αρωματικά, με καλή οξύτητα, ξηρά κρασιά.


Ρομπόλα
Ποικιλία λευκή που καλλιεργείται στα νησιά του Ιονίου. Είναι ποικιλία ζωηρή και παραγωγική. Παρουσιάζει καλή συγγένεια με τα περισσότερα χρησιμοποιούμενα υποκείμενα. Αρέσκεται σε εδάφη αμμώδη, ελαφρά με παρουσία ανθρακικού ασβεστίου. Διαμορφώνεται σε κύπελλο αλλά και σε αμφίπλευρο γραμμοειδές  Royat και κλαδεύεται αυστηρά στα δύο μάτια. Είναι ευαίσθητη στο ωίδιο και στον περονόσπορο καθώς και στις διάφορες ιώσεις.

Τα σταφύλια ωριμάζουν το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου και μας δίνουν κρασιά με ωραίο άρωμα, υψηλό αλκοολικό τίτλο και καλής οξύτητας.


Σαββατιανό
Λευκή ποικιλία που καλλιεργείται στην Αττική, στην Εύβοια αλλά και στην Πελοπόννησο. Είναι ποικιλία όχι πολύ ζωηρή, και παραγωγική. Μας δίνει καλύτερη ποιότητα σε εδάφη μέσης σύστασης,  με παρουσία ανθρακικού ασβεστίου.  Έχει καλή συγγένεια με τα περισσότερα χρησιμοποιούμενα υποκείμενα. Διαμορφώνεται σε κύπελλο αλλά και σε αμφίπλευρο γραμμοειδές κορδόνι Royat και κλαδεύεται αυστηρά στα δύο μάτια. Είναι ποικιλία ανθεκτική στις ασθένειες και στους εχθρούς της αμπέλου.

Ωριμάζει στο δεύτερο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου και μπορεί να δώσει αξιόλογα ξηρά κρασιά εάν τηρηθούν τα ποιοτικά κριτήρια καλλιέργειάς της.


 
ΕρυθρΕΣ


Αγιωργίτικο

Ερυθρή ελληνική  ποικιλία που καλλιεργείται κυρίως στη αμπελουργική ζώνη της Νεμέας αλλά και στους νομούς Αρκαδίας, Αργολίδας και Αττικής. Αρέσκεται σε εδάφη μέσης μηχανικής σύστασης, γόνιμα με καλή στράγγιση και κάποιο υψόμετρο. Παρουσιάζει καλή συγγένεια με τα περισσότερα χρησιμοποιούμενα υποκείμενα.

Είναι ποικιλία μέτρια ζωηρή και πολύ παραγωγική. Διαμορφώνεται σε αμφίπλευρο ή μονόπλευρο Royat  αλλά και σε κύπελο. Κλαδεύεται αυστηρά στα ένα ή δυο μάτια.

Πολύ ευαίσθητη στην ασθένεια του ωιδίου και μέτρια ευαίσθητη στον περονόσπορο. Ωριμάζει τέλη Σεπτεμβρίου.

Ανάλογα του υψομέτρου φύτευσης δίνει και τα αντίστοιχα οινικά προϊόντα. Έτσι μπορεί να μας δώσει εξαιρετικά γλυκά κρασιά σε χαμηλά υψόμετρα, πολύ καλά υψηλόβαθμα ξηρά κρασιά σε μέτρια υψόμετρα και φανταστικά ροζέ κρασιά σε μεγάλα υψόμετρα.


Βάψα
Ερυθρή ποικιλία με πολύ έντονο χρώμα. Καλλιεργείται σε νησιά των Κυκλάδων. Είναι ζωηρή, παραγωγική, και διαμορφώνεται σε κύπελλο και γραμμικό αμφίπλευρο κορδόνι και κλαδεύεται στα 2-3 μάτια. Είναι ποικιλία ανθεκτική στη ξηρασία και μέτρια ανθεκτική στις ασθένειες. Ωριμάζει στα μέσα του Σεπτεμβρίου.

Μας δίνει κρασιά υψηλού αλκοολικού βαθμού, χαμηλής οξύτητας και με έντονο, βαθύ κόκκινο χρώμα.


Μαυροδάφνη
Ερυθρή ποικιλία που καλλιεργείται στο νομό Αχαΐας, στη Χαλκιδική και στα Επτάνησα. Μέτρια ζωηρή ποικιλία και πολύ παραγωγική. Παρουσιάζει καλή συγγένεια με όλα τα χρησιμοποιούμενα υποκείμενα, αλλά είναι ευαίσθητη στην ξηρασία. Διαμορφώνεται σε κύπελλο αλλά και σε αμφίπλευρο γραμμικό κορδόνι. Κλαδεύεται αυστηρά στα 2-3 μάτια. Είναι αρκετά ευαίσθητη στην ασθένεια του περονοσπόρου και μέτρια στο ωίδιο. Ωριμάζει στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτέμβρη.

Καλλιεργείται κυρίως για παραγωγή γλυκών οίνων, αλλά μπορεί να δώσει και υψηλόβαθμα ξηρά κρασιά.


Νεγκόσκα
Μακεδονίτικη ερυθρή ποικιλία, που καλλιεργείται κυρίως στη Γουμένισσα. Πρόκειται για ποικιλία ζωηρή και παραγωγική. Παρουσιάζει καλή συγγένεια με όλα τα χρησιμοποιούμενα υποκείμενα. Είναι ευαίσθητη στον περονόσπορο αλλά ανθεκτική στην ξηρασία. Διαμορφώνεται σε κύπελλο και σε αμφίπλευρο γραμμοειδές με αυστηρό κλάδευμα στα δύο μάτια.

Ωριμάζει τέλη Σεπτεμβρίου και μας δίνει κρασιά υψηλόβαθμα με μέτρια οξύτητα και ωραίο χρώμα.


Ξινόμαυρο
Ερυθρή ποικιλία της Βόρειας Ελλάδας. Καλλιεργείται κυρίως στη Νάουσα, τη Γουμένισσα, το Αμύνταιο, τη Ραψάνη καθώς και σε πολλές άλλες περιοχές. Είναι ποικιλία ζωηρή, γόνιμη και παραγωγική. Παρουσιάζει καλή συγγένεια με τα περισσότερα χρησιμοποιούμενα υποκείμενα. Διαμορφώνεται σε κύπελλο αλλά και σε γραμμικό μονόπλευρο ή αμφίπλευρο γραμμοειδές Royat. Δέχεται αυστηρό κλάδεμα στα δυο μάτια.

Της αρέσουν εδάφη μέσης μηχανικής σύστασης με παρουσία ασβεστίου και καλή στράγγιση ενώ ταυτόχρονα είναι πολύ ευαίσθητη στην ξηρασία. Είναι επίσης ευαίσθητη στις ασθένειες του ωιδίου, του βοτρύτη και του περονοσπόρου με συμπτώματα κυρίως στα σταφύλια. Τα ξινόμαυρο είναι ποικιλία με υψηλές απαιτήσεις σε κάλιο, το οποίο βοηθά στην καλύτερη ωρίμανση των σταφυλιών με αποτέλεσμα τον ποιοτικότερο παραγόμενο οίνο.

Ωριμάζει το τρίτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου και μπορεί να δώσει διάφορους τύπους κρασιών ανάλογα των εδαφοκλιματικών συνθηκών καλλιέργειάς της, το υψόμετρο, και το παραγόμενο φορτίο ανά πρέμνο (κιλά σταφυλιών ανά φυτό). Συνεπώς μπορούν να παραχθούν από εξαιρετικά ερυθρά κόκκινα κρασιά με μεγάλες δυνατότητες παλαίωσης έως φρέσκα αρωματικά ροζέ ή αφρώδη κρασιά.


Σέφκα
Ερυθρή ποικιλία που καλλιεργείται στη Θράκη και λιγότερο στη Μακεδονία. Είναι πολύ ζωηρή και παραγωγική και παρουσιάζει καλή συγγένεια με τα περισσότερα χρησιμοποιούμενα υποκείμενα. Διαμορφώνεται σε κύπελλο αλλά και σε αμφίπλευρο γραμμοειδές Royat και κλαδεύεται αυστηρά στα δύο μάτια. Ποικιλία με καλή ανθεκτικότητα στον περονόσπορο και στο ωίδιο.

Ωριμάζει το πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου και δίνει κρασιά μέτριου αλκοολικού τίτλου, χωρίς έντονο χρώμα.


Σταυρωτό
Ερυθρή ποικιλία που καλλιεργείται κυρίως στη Ραψάνη, στην Κοζάνη και στα Γρεβενά. Είναι ποικιλία ζωηρή, γόνιμη και παραγωγική. Αρέσκεται σε εδάφη μέσης σύστασης και ξηρά. Παρουσιάζει καλή συγγένεια με τα περισσότερα χρησιμοποιούμενα υποκείμενα. Διαμορφώνεται σε κύπελλο αλλά και σε γραμμικό Royat. Κλαδεύεται αυστηρά στα δυο μάτια. Είναι ποικιλία πολύ ευαίσθητη στον βοτρύτη έτσι θα πρέπει να επιτυγχάνεται ο αερισμός των σταφυλιών. Ωριμάζει στα τέλη του Σεπτέμβρη και δίνει κρασιά με μέτριο αλκοολικό τίτλο και μέτριο χρώμα.

 

.........Γενάρη μήνα κλάδευε , φεγγάρι μην κοιτάζεις

Κλάδεμα καλείται η οποιαδήποτε αφαίρεση ζωντανών τμημάτων ενός φυτού.
Υπάρχουν τα θερινά κλαδέματα και τα χειμερινά .
Τα κλαδέματα που γίνονται κάθε χρόνο και έχουν σκοπό την ρύθμιση της παραγωγής λέγονται κλαδέματα καρποφορίας.


Κλάδεμα καρποφορίας

Το κλά.δεμα της αμπέλου γίνεται, κατά κανόνα, κάθε έτος και απαιτεί ο κλαδευτής πέρα από τη δεξιοτεχνία, να σκέφτεται και να κρίνει πριν από οποιαδήποτε ενέργειά του.
Αυτό είναι απαραίτητο για:
α. Να ισορροπήσει την παραγωγή με τη βλάστηση σε συνδυασμό με την ηλικία και την ευρωστία_του πρέμνου στη-μελετώμενη περιοχή.
β. Να ρυθμίσει την παραγωγή έτσι ώστε να μην υπάρχει μεγάλη διακύμανση. μεταξύ των ετών, όπως συμβαίνει στα ακλάδευτα πρέμνα.
γ. Να βελτιώσει την ποιότητα της παραγωγής (περιεκτικότητα σε σάκχαρα και οξέα), τις διαστάσεις των σταφυλιών και των ραγών, καθώς
και την εμφάνιση τους (σταφύλια αραιά ή πυκνά στην περίπτωση των επιτραπέζιων).
δ. Να διατηρήσει το σχήμα.
Το κλάδεμα καρποφορίας ανάλογα με το μήκος των παραγωγικών μονάδων (κεφαλές, αμολυτές) διακρίνεται σε βραχύ, μακρό και μικτό
- Βραχύ κλάδεμα. Στο κλάδεμα αυτό διατηρούνται κεφαλές μέχρι 3 οφθαλμών. Ο αριθμός των κεφαλών που αφήνονται εξαρτάται από την ισχύ
και την ηλικία του πρέμνου και τις οικολογικές συνθήκες.
- Μακρό κλάδεμα. Σ' αυτό αφήνονται αμολυτές των 5 έως 7 ή και περισσοτέρων οφθαλμών.
- Μικτό κλάδεμα. Σ' αυτό αφήνονται κεφαλές μέχρι 3 οφθαλμών και αμολυτές με
περισσότερους των 4 οφθαλμών.
Η επιλογή ενός κλαδέματος (βραχύ, μακρό ή μικτό) και του μήκους που δίνουμε σε κάθε καρποφόρο μονάδα (κεφαλή ή αμολυτή), επιτρέπουν μια διακύμανση σε ευρέα όρια του όγκου παραγωγής που θα προκύψει (δυναμικού όγκου παραγωγής).

Κριτήρια επιλογής κληματίδων που θα κλαδευτούν

Για την επιλογή των κληματίδων που θα κλαδέψουμε μας ενδιαφέρει να :
n είναι υγιείς (γερές). Δεν κρατάμε για κλάδεμα κληματίδες που έχουν προσβληθεί τραύματα (από χαλάζι,από εχθρούς και ασθένειες ή έχουν εξωτερικά καλλιεργητικά εργαλεία).
n έχουν καλή ξυλοποίηση. Το χρώμα των κληματίδων να είναι το χαρακτηριστικό της ποικιλίας, να παρουσιάζουν αντίσταση στη συστροφή, εύκολη αποκόλληση του φλοιού.
n έχουν κανονική ζωηρότητα. Κανονικό μήκος και πάχος κληματίδας και μήκος μεσογονατίου διαστήματος. Αποφεύγονται οι κληματίδες με πολύ μεγάλα η πολύ κοντά μεσογονάτια διαστήματα
Επίσης πρέπει να αναφέρουμε ότι οι "κοντόκομπες" και μέσου πάχους κληματίδες καρποφορούν καλύτερα και δίνουν αφθονότερη παραγωγή.
n έχουν Θέση και κατεύθυνση που να εξασφαλίζουν τη διατήρηση τον σχήματος, την ισορροπία φορτίου-βλάστησης και την καλή διευθέτηση τον φυλλώματος.
n υπάρχει πρακτικά ίδια περίπου απόσταση από το έδαφος των καρποφόρων μονάδων, ώστε ο φωτισμός τον φυλλώματος να είναι καλύτερος και να διευκολύνονται η αντιμετώπιση των ασθενειών και οι καλλιεργητικές εργασίες.

Κλάδεμα καρποφορίας ( Προσδιορισμός του φορτίου)

Πριν αρχίσουμε το κλάδεμα ενός πρέμνου μελετάμε την υφισταμένη κατάσταση .'Ετσι, η συμπεριφορά του πρέμνου στο κλάδεμα καρποφορίας του περασμένου έτους (φορτίο που αφήσαμε) θα μας βοηθήσει στον καθορισμό του φορτίου. Μπορούμε να διακρίνουμε τις εξής περιπτώσεις:
Α) Οι οφθαλμοί που αφέθηκαν κατά το προηγούμενο κλάδεμα βλάστησαν και έδωσαν χονδρές κληματίδες, μεγάλου μήκους και καλά ωριμασμένες. Επιπλέον βλάστησαν και κοιμώμενοι οφθαλμοί και έδωσαν λαίμαργους. Η εικόνα αυτή δηλώνει ότι το προηγούμενο κλάδεμα ήταν αυστηρό και επομένως πρέπει να αυξήσουμε το φορτίο. Αυτό Θα γίνει είτε αφήνοντας δύο κεφαλές στον ίδιο βραχίονα είτε μία αμολυτή 5-10 οφθαλμών.
Β) Οι οφθαλμοί που αφέθηκαν δε βλάστησαν όλοι, οι κληματίδες είναι λεπτές, κοντές και δεν υπάρχουν λαίμαργοι. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να μειώσουμε το φορτίο κλαδεύοντας πιο αυστηρά "σφιχτά" ή αφαιρώντας μερικές κεφαλές.
Η αφαίρεση κεφαλών και κληματίδων γίνεται με το σκεπτικό να ανοίγει το κιίπελλο και να διατηρείται το σχήμα. Βέβαια κατά προτεραιότητα αφαιρούνται οι ασθενικές (λεπτές) κληματίδες και εκείνες που απομακρύνονται από τον άξονα του κυπέλλου.
Γ) Όλοι οι οφθαλμοί τους οποίους αφήσαμε με το κλάδεμα τον προηγουμένου έτους, βλάστησαν και οι κληματίδες έχουν κανονικό πάχος, μήκος και το χαρακτηριστικό χρώμα της ποικιλίας. Αυτό σημαίνει ότι το φορτίο πρέπει να είναι το ίδιο με αυτό του περασμένου έτους.

Εποχή κλαδέματος

Το κλάδεμα είναι μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο, γιαυτό συνήθως ο χρόνος κλαδέματος αποφασίζεται από τον αμπελουργό ανάλογα με τα εργατικά χέρια που διαθέτει και τον προγραμματισμό των εργασιών του. Ομως θα πρέπει να επισημανθούν μερικές χρήσιμες διαπιστώσεις.

Οταν σε μια περιοχή ενδημούν βακτηριακές ασθένειες συνιστάται κλάδεμα τον χειμώνα (αρχές Ιανουαρίου).
Για την αποφυγή των μολυσμάτων της Ευτυπίωσης θα πρέπει το κλάδεμα, αν είναι δυνατόν, να γίνεται αργά προς το τέλος Φεβρουαρίου-αρχές Μαρτίου (λίγο πριν την ΄Εναρξη της δακρυόρροιας.
Επίσης θα πρέπει να επισημανθεί ότι το όψιμο κλάδεμα καθυστερεί την εκβλάστηση.

Κλάδεμα vεαpώv φυτών.

Στα πρώτα χρόνια της ζωής των φυτών ακόμη και ένα μικρό φορτίο θεωρείται υπερβολικό. Το φυτό στα πρώτα χρόνια της ζωής του 8α πρέπει να οικοδομήσει τα μόνιμα τμήματά του και επομένως η παραγωγή δρα ανταγω¬νιστικά προς αυτό. Ετσι κατά τα πρώτα χρόνια, θα πρέπει να αφαιρούνται οι ταξιανθίες.
Την πρώτη χρονιά αφαιρούνται όλες, τη δεύτερη οι περισ¬σότερες και ούτω καθ'εξής. Πολλές φορές ιδιαίτερα σε αμπελώνες επιτρα¬πέζιων σταφυλιών υπερβολικό φορτίο κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του αμπελώνα υποθηκεύει το μέλλον των φυτών και υποβαθμίζει την ποιότητα της παραγωγής.

Θερινά κλαδέματα

Είναι οι επεμβάσεις που γίνονται κατά τη διάρκεια της βλαστικής περιόδου. Με τα θερινά κλαδέματα επιδιώκουμε την διόρθωση σφαλμάτων που έγιναν κατά το χειμερινό κλάδεμα και την βελτίωση των συνθηκών καλλιέργειας με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας της παραγωγής.
Θερινά κλαδέματα
Είναι οι επεμβάσεις που γίνονται κατά τη διάρκεια της βλαστικής περιόδου. Με τα θερινά κλαδέματα επιδιώκουμε την διόρθωση σφαλμάτων που έγιναν κατά το χειμερινό κλάδεμα και την βελτίωση των συνθηκών καλλιέργειας με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας της παραγωγής.

Τα Θερινά κλαδέματα είναι : το βλαστολόγημα, το κορυφολόγημα,το ξεφύλλισμα, το αραίωμα βοτρύων, η χαραγή και η δακτυλίωση

Βλαστολόγημα

Το βλαστολόγημα αφορά στην αφαίρεση διογκωμένων οφθαλμών ,βλαστών στα πρώτα στάδια ανάπτυιξής τους. Συνήθως οι αφαιρούμενοι βλαστοί είναι άγονοι και δεν είναι χρήσιμοι για τη διαμόρφωση του κλήματος και το επόμενο χειμερινό κλάδεμα. Είναι όμως δυνατόν να γίνει αφαίρεση γονίμων βλαστών που είναι κακοσχηματισμένοι η που η θέση τους είναι τέτοια ώστε να παρεμποδίζουν την ανάπτυξη άλλων βλαστών.

. Εποχή και τρόπος πραγματοποίησης του βλαστολογήματος

Το βλαστολόγημα έχει σκοπό να προσαρμόσει τη βλάστηση στις συνθήκες του περιβάλλοντος και στην εφαρμοζόμενη. καλλιεργητική_ τεχνική Επίσης έχει σκοπό να συμπληρώσει το προηγούμενο χειμερινό κλάδεμα και να προετοιμάσει το επόμενο. Η έγκαιρη και σωστή εφαρμογή του συμβάλλει στην καλύτερη διατροφή των βλαστών που απομένουν καθώς και των σταφυλών που αυτοί φέρουν. Επειδή όμως αυτό στοχεύει στην εξοικονόμηση υγρασίας και θρεπτικών στοιχείων στο κλήμα, πρέπει να γίνεται όσο το δυνατόν νωρίτερα όχι όμως πριν ξεχωρίσουν οι ταξιανθίες (όταν οι βλαστοί έχουν τουλάχιστον 5 φύλλα και μήκος από 10-15 cm έως 30-35 cm δηλαδή κατά την περίοδο Απριλίου με μέσα Μαϊου και γενικά πριν την άνθηση).΄Ετσι και τα φύλλα των βλαστών που αφαιρούνται δεν έχουν συμπληρώσει την ανάπτυξή τους και φωτοσυνθέτονν ελάχιστα ή καθόλου, δηλαδή πρόκειται για παρασιτα του κλήματος των οποίων η αφαίρεση θα ωφελήσει τους βλαστούς που απομένουν. Εάν η πραγματοποίηση του βλαστολογήματος καθυστερήσει, τότε αφαιρούνται φύλλά ικανά να φωτοσυνθέτουν, για τα οποία το κλήμα κατανάλωσε προϊόντα φωτοσννθέσεως, νερό και ανόργανα στοιχεία δηλαδή θα γίνει ζημιά στο κλήμα.
Ανάλογα με τη θέση των βλαστών που πρόκειται να αφαιρεθούν, διακρίνεται σε βλαστολόγημα τον κορμού, των βραχιόνων και των καρποφόρων μονάδων.
Το βλαστολόγημα αρχίζει με αφαίρεση των βλαστών από τον κορμό δηλαδή λαίμαργων που βγαίνουν είτε από το υποκείμενο, είτε από το εμβόλιο. Στη συνέχεια γίνεται
αφαίρεση αυτών που βγαίνουν κοντά στους βραχίονες και οι οποίοι δε θα μας χρησιμεύσουν στο χειμερινό κλάδεμα, των κακοσχηματισμένων και αραίωμα των διπλών ή τριπλών (προέρχονται από τη βλάστηση δύο ή τριών αξόνων του οφθαλμού) μετά την εμφάνιση των βοτρύων. Βέβαια. κατά το βλαστολόγημα στους βραχίονες και τις καρποφόρες μονάδες δεν αφαιρούνται όλοι οι βλαστοί που δεν έχουν σταφύλι διατηρούνται μερικοί για να βοηθήσουν με το φύλλωμά τους στην αύξηση της φωτοσυνθετικής ικανότητας του κλήματος.
Στις ζωηρές ποικιλίες το βλαστολόγημα μπορεί να προκαλέσει ανθόρροια. Στην περίπτωση αυτή είναι καλύτερα να αυξηθεί το φορτίο κατά το χειμερινό κλάδεμα και να ακολουθήσει ένα ελαφρό βλαστολόγημα. Τα μικρά φυτά δεν τα βλαστολογούμε αυστηρά με σκοπό τον όσο το δυνατόν λιγότερο περιορισμό της φυλλικής επιφάνειας. Επίσης σε περιοχές που επικρατούν ισχυροί άνεμοι δεν αφαιρούμε τους βλαστούς από τους βραχίονες γιατί μπορεί να χρειαστούν στο επόμενο κλάδεμα.
Στην πράξη, στα άγονα και ξηρά εδάφη των αμπελουργικών περιοχών, που στις κριτικές για την άμπελο περιόδους υπάρχει πρόβλημα ακόμα και επιβίωσης των κλημάτων είναι ιδιαίτερα επιβεβλημένο το έγκαιρο και σωστό βλαστολόγημα για εξοικονόμηση υγρασίας και προσαρμογή των κλημάτων στις εξαιρετικά δύσκολες αυτές συνθήκες. Επίσης στα γόνιμα και αρδευόμενα εδάφη και στις ζωηρές ποικιλίες όπως Ραζακί, Σουλτανίνα, Σοβινιόν, Σιδηρίτη, Φράουλα κόκκινη κλπ., χρειάζονται πολλές φορές περισσότερα τον ενός βλαστολογήματα.
Με το έγκαιρο και σωστό βλαστολόγημα επιτυγχάνεται:
- οικονομία νερού και θρεπτικών στοιχείων
- καλύτερη ανάπτυξη των βλαστών που απομένουν
- γρηγορότερη και καλύτερη διαμόρφωση των κλημάτων αποτελεί απαραίτητη προπαρασκευαστική εργασία, η οποία ενώ δεν κοστίζεί σχεδόν τίποτα, προσφέρει πάρα πολλά και οι αμπελουργοί την ονομάζουν "καλή δουλειά"
- διευκόλυνση τον επόμενου χειμερινού κλαδέματος
- καλύτερος αερισμός και φωτισμός των βλαστών που απομένουν
- έμμεση αντιμετώπιση του περονόσπορου με την πρόληψη της πρώτης προσβολής που είναι ιδιαίτερα επιζήμια στις τρυφερές ταξιανθίες και τα νεαρά φύλλα, καθώς και την ελάττωσή τον στις επόμενες προσβολές
- καθυστέρηση_του γηρασμού των κλημάτων γιατί δημιουργούν πληγές (βασική αιτία γηρασμού).
Το βλαστολόγημα γίνεται με το χέρι
Ο εργάτης που το πραγματοποιεί πρέπει να γνωρίζει κλάδεμα, να σκέπτεται το παρόν και το μέλλον του κάθε κλήματος . ΄Ετσι επιλέγει τους βλαστούς που θα αφαιρέσει και κρατάει αυτούς που θα χρειαστούν για αντικατάσταση βραχιόνων και καρποφόρων μονάδων, καθώς και αυτούς που είναι κατάλληλοι για κάλυψη κενών στο σχήμα, ανεξάρτητα αν φέρουν ή όχι σταφύλια.
Καλή επιτυχία

Τα κύρια θρεπτικά στοιχεία απαραίτητα για την ανάπτυξη του αμπελιού είναι το άζωτο, ο φώσφορος και το κάλιο. Υπάρχουν και άλλα απαραίτητα στοιχεία που χρησιμοποιούνται όμως σε μικρότερες ποσότητες και  ονομάζονται ιχνοστοιχεία, αυτά είναι το βόριο, ο ψευδάργυρος, το σίδηρο και το μαγγάνιο.

Το Άζωτο ( Ν )
Επιδρά στο σχηματισμό όλων των πράσινων μερών του φυτού, όπως των φύλλων, των βλαστών και σταφυλιών. Οι κληματίδες αυξάνουν σε μήκος, γίνονται χοντρό¬τερες, με μεσογονάτια διαστήματα μεγάλα και με φύλλα που παίρνουν χρώμα έντονο πράσινο. Το άζωτο συμβάλλει στην καλύτερη ανάπτυξη της βλάστησης αλλά και στην μεγαλύτερη παραγωγή  ανά φυτό. Η περίσσεια αζώτου έχει σαν αποτέλεσμα μερικές φορές την ενίσχυση της βλάστησης σε βάρος της καρποφορίας λόγω της πρόκλησης  ανθόρροιας, την παράταση της βλαστικής περιόδου και την μη καλή ωρίμανση του ξύλου, την κακή ποιότητα των σταφυλιών, και τη μεγαλύτερη ευπάθεια των φυτών στις διάφορες μυκητολογικές ασθένειες, καθώς και στην οψίμιση της παραγωγής. Αντίθετα η έλλειψη αζώτου εκδηλώνεται με μια χαρακτηριστική ανοιχτή πράσινη έως κίτρινη απόχρωση του φυλλώματος και μια συνολικά μειωμένη ανάπτυξη του αμπελιού.

Ο Φώσφορος (Ρ)
Ο φώσφορος είναι στοιχείο που είναι περισσότερο απαραίτητο στα αρχικά στάδια του φυτού. Συντελεί στην καλύτερη ανάπτυξη του ριζικού συστήματος, αυξάνει τη στερεότητα των κληματίδων και τις ωριμάζει ταχύτερα. Η έλλειψη φωσφόρου παρουσιάζει περιορισμένη ανάπτυξη των βλαστών και της ικανότητας ανάπλασης του ριζικού συστήματος, μειωμένο αριθμό ανθέων, και ελλιπή σχηματισμό γιγάρτων (κουκουτσιών) και ραγών καθώς και πρόωρη φυλλόπτωση.

 Το Κάλιο (Κ)
Για το μεταβολισμό του αμπελιού το κάλιο είναι αναμφισβήτητα το σπουδαιότερο στοιχείο. Ευνοεί τη φυσιολογική λειτουργία των φύλλων, επηρεάζει την πρόσληψη του νερού και κατά συνέπεια την υδατοοικονομία. Βελτιώ¬νει την ποιότητα των σταφυλιών, τα οποία ωριμάζουν νωρίτερα και αποκτούν περισσότερα ζάχαρα και καλύτερο χρώμα. Επίσης ευνοεί την καλύτερη ωρίμανση των κληματίδων και αυξάνει την αντοχή τους στην ξηρασία και στους παγετούς της άνοιξης. Η μέγιστη πρόσληψη καλίου από το αμπέλι γίνεται 3-5 εβδομάδες μετά την ανθοφορία και κατά την διάρκεια της ωρίμανσης των σταφυλιών.

Όταν τα συμπτώματα έλλειψης καλίου εκδηλώνονται νωρίς το καλοκαίρι παρατηρείται περιφερειακή μεσονεύρια χλώρωση του ελάσματος και συστροφή της περιφέρειας προς τα πάνω. Αργότερα εμφανίζονται κα-στανόχρωμες κηλίδες που εξελίσσονται σε νεκρώσεις. Τα συμπτώματα που εκδηλώνονται κατά την περίοδο της ωρίμανσης των σταφυλιών είναι καστανός μεταχρωματισμός στο πάνω τμήμα του ελάσματος και ξήρανση της περιφέρειας του φύλλου. ‘όταν επικρατεί ξηρασία και η ακτινοβολία του ήλιου είναι έντονη μπορούν να διαπιστωθούν γυαλιστερές ανοιχτόχρωμες χρώσεις μεταξύ των νεύρων του φύλλου. Η παραγωγή των σταφυλιών υποβαθμίζεται.

 Μαγνήσιο (Mg)
Η μεγαλύτερη σημασία του μαγνησίου για το αμπέλι έγκειται στο γεγονός ότι είναι συστατικό της χλωροφύλλης. Τα συμπτώματα που παρατηρούνται όταν επικρατεί έλλειψη μαγνησίου μοιάζουν με αυτά που δημιουργούνται όταν υπάρχει έλλειψη καλίου και εξαρτώνται από την ηλικία των φύλλων.
 
Τα συμπτώματα έλλειψης μαγνησίου εμφανίζονται πρώτα στα κατώτερα φύλλα με περιφερειακή και μεσονεύρια χλώρωση του ελάσματος στις λευκές ποικιλίες, ενώ στις έγχρωμες οι χλωρωτικοί ιστοί είναι κοκκινωποί.


Ασβέστιο(Ca)
Το ασβέστιο και οι διάφορες του χημικές ενώσεις είναι χρήσιμο για το αμπέλι, κυρίως όμως για ορισμένες φυσικοχημικές ιδιότητες του εδάφους. Η θρέψη του αμπελιού με ασβέστιο μπορεί να είναι ελλιπής όταν το ph του εδάφους είναι πολύ χαμηλό (3,5-5,5). Η συσσώρευση ασβεστίου στο έδαφος είναι ένας από τους παράγοντες που δημιουργούν την τροφοπενία του σιδήρου ή αλλιώς χλώρωση.

Βόριο (Β)
Το βόριο χαρακτηρίζεται σαν το σημαντικότερο στοιχείο που σχετίζεται με την ανάπτυξη, το σχηματισμό των ανθέων, των ραγών και της παραγωγής του αμπελιού. Κατά τη τροφοπενία βορίου παρατηρούνται φαινόμενα όπως προβλήματα εκβλάστησης, ανθόρροια, μικροκαρπία ή και πλήρη ακαρπία.

Παρουσιάζουν τα φύλλα της κορυφής μικρές χλωρωτικές κηλίδες στην περιφέρεια του ελάσματος ή μεταξύ των χλωρώσεων. Τα φύλλα παραμορφώνονται, γίνονται κατσαρά και αναπτύσσονται ασύμμετρα. Οι κληματίδες έχουν μικρά μεσογονάτια διαστήματα, τα ακραία μάτια νεκρώνονται και εκπτύσσονται τα πλάγια, δίνοντας μικρούς παραμορφωμένους βλαστούς. Στους έλικες, στη ράχη των ταξιανθιών, τους μίσχους των φύλλων και τις κορυφές των βλαστών εμφανίζονται καστανόχρωμες τοπικές παχύνσεις των ιστών, οι οποίες στη συνέχεια εξελίσσονται σε νεκρώσεις. Στους βότρεις παρατηρείται μειωμένη καρπόδεση μικροραγία και ανισορογία. Οι ρόγες πέφτουν η παραμένουν μικρές χωρίς σπέρματα, ή παρουσιάζουν φελλοποίηση ενός τμήματος της σάρκας τους, με ανομοιόμορφη ωρίμανση.

Ψευδάργυρος (Z)
Συμμετέχει στον μεταβολισμό των υδατανθράκων και της χλωροφύλλης όπως και σε άλλες λειτουργίες του φυτού. Σε περίπτωση έλλειψης τα φύλλα εμφανίζονται πιο έντονα στις κορυφές των βλαστών με μεσονεύρια χλώρωση, μείωση του μεγέθους τους, ανάπτυξη μεγάλου μισχικού κόλπου, σχηματισμό μυτερών δοντιών και ασυμμετρία ελάσματος. Η καρποφορία είναι μικρή και τα σταφύλια αραιά και παραμορφωμένα. Οι ρόγες αντίθετα με την τροφοπενία βορίου περιέχουν σπέρματα.

Μαγγάνιο (Mn)
Βρίσκεται σε φυτικούς ιστούς, αλλά κυρίως συγκεντρώνεται στα φύλλα και στις κορυφές των βλαστών. Στο φυτό δεν κινείται εύκολα και επομένως τα πρώτα συμπτώματα της έλλειψης Μη εμφανίζονται στα βασικά φύλλα.
Σε περίπτωση έλλειψης εμφανίζονται χλωρωτικές κηλίδες κυρίως στα βασικά φύλλα σε αντίθεση με παρόμοια συμπτώματα που οφείλονται σε έλλειψη ψευδαργύρου και εμφανίζονται στα νεαρά φύλλα.

Σίδηρος (Fe)
 Παίρνει μέρος στη σύνθεση της πρωτεΐνης, είναι απαραίτητος για την ομαλή ανάπτυξη του ριζικού συστήματος και την σύνθεση της χλωροφύλλης. Σε περίπτωση έλλειψης εμφανίζονται κυρίως στα φύλλα της κορυφής των κληματίδων χλωρώσεις που καταλαμβάνουν τα μεσονεύρια διαστήματα, ενώ οι νευρώσεις παραμένον πράσινες. Σε έντονες περιπτώσεις η χλώρωση επεκτείνεται και στις νευρώσεις με αποτέλεσμα ολόκληρη η επιφάνεια του ελάσματος να παίρνει κιτρινόλευκο χρωματισμό και να ξηραίνεται κατά Θέσεις.

Ξήρανση της ράχης
Τα συμπτώματα της αρρώστιας εμφανίζονται κατά την έναρξη της ωρίμανσης των σταφυλιών και η έκταση που θα πάρουν εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Αρχικά νεκρώνονται, ο κύριος (από τη μέση και κάτω) ή οι πλάγιοι άξονες της ράχης του τσαμπιού και βαθμιαία η νέκρωση επεκτείνεται, παρεμποδίζοντας την κυκλοφορία των χυμών, ξεραίνεται το τμήμα της ράχης και οι ρώγες μαραίνονται και ζαρώνουν. Η αρρώστια οφείλεται σε διαταραχή της σχέσης καλίου - ασβεστίου - μαγνησίου και ευνοείται όταν μετά από παρατεταμένη ξηρασία ακολουθήσουν μεγάλες βροχοπτώσεις κατά την περίοδο Ιουλίου- Σεπτεμβρίου. Η μακρόχρονη χρήση καλιούχων λιπασμάτων, η χρήση φρέσκιας κοπριάς και τα εδάφη που είναι ελαφρά και φτωχά σε οργανική ουσία είναι και αυτοί ευνοϊκοί παράγοντες για την εμφάνιση της ασθένειας. Αντιμετωπίζεται με ορθολογική χρήση των καλιούχων λιπασμάτων, βελτίωση της υφής και γονιμότητας του εδάφους, κατάλληλο κλάδεμα και βλαστολόγημα, ώστε να μειώνεται ο ρυθμός βλάστησης των πρεμνών. Σε έντονα προσβεβλημένους αμπελώνες συνιστάται να γίνονται 2-3 ψεκασμοί με διαφυλλικά λιπάσματα πλούσια σε μαγνήσιο.

Ετήσιο κόστος διαχείρισης αμπελώνα ανά στρέμμα

•    Γεωργικά φάρμακα
Εντομοκτόνα                25 ευρώ ανά στρέμμα
Μυκητοκτόνα               75 ευρώ ανά στρέμμα

•    Λιπάσματα             15 ευρώ ανά στρέμμα

•    Μηχανικές εργασίες
Φρέζες 2Χ15 ευρώ      30 ευρώ ανά στρέμμα
Ψεκασμοί 9Χ5 ευρώ    45 ευρώ ανά στρέμμα
Χειμερινό όργωμα       15 ευρώ ανά στρέμμα


•    Ποτίσματα
ΤΟΕΒ 17 ευρώ ανά στρέμμα
1/3 ημερομ / στρεμμα=13 ευρώ, άρα  30 ευρώ ανά στρέμμα

•    Εργατικά
1,25 ημερ Χ 35 ευρώ, κλάδεμα     43,75 ευρώ ανα στρέμμα
1,25 ημερ. Χ35 ευρώ, πρατσινάδια    43,75 ευρώ ανά στρέμμα
1,5 ημερ. Χ 35 ευρώ,
 ξεβλαστάριασμα, πέρασμα σύρμα    52,5 ευρώ ανά στρέμμα
1/3 ημερομ./στρέμμα,κορυφές    11,5 ευρώ ανά στρέμμα
χορτοκοπή                10 ευρώ ανά στρέμμα
1,3 ημερ.Χ35 ευρώ, τρύγος, μεταφορά 45 ευρώ ανά στρέμμα


σύνολο: 441.5 ευρώ ανά στρέμμα

SO4  
Zωηρό φυτό που προσαρμόζεται σε εδάφη βαθιά που διατηρούν κάποια υγρασία ή αρδευόμενα. Έχει μικρή αντοχή στην ξηρασία  και χαρακτηρίζεται από μειωμένη ικανότητα πρόσληψης Mg,  ιδιαίτερα σε περιπτώσεις αυξημένων καλιούχων λιπάνσεων.  Εμφανίζει 21%  αντοχή στο ενεργό CaCo3, ικανοποιητική αντοχή στη φυλλοξήρα και ικανοποιητική  αντοχή στους  ενδοπαρασιτικούς νηματώδεις (Meloidogyne arenaria  και inconita).  Είναι ευαίσθητο στα άλατα. Παρουσιάζει ικανοποιητική επιτυχία στον επιτόπιο εμβολιασμό και με καλή επιτυχία στον επιτραπέζιο εμβολιασμό.

Έχει καλή συγγένεια με τις ευρωπαϊκές ποικιλίες αν και παρατηρείται μεγάλη διαφορά πάχους εμβολίου-  υποκειμένου. Το υποκείμενο παραμένει αρκετά λεπτό κάτω από το σημείο εμβολιασμού, με συνέπεια να απαιτείται ισχυρή ατομική υποστύλωση των φυτών.

Το χαρακτηριστικό της καλλιεργητικής του συμπεριφοράς είναι ότι γενικά συμβάλλει στην πρωίμιση της ωρίμανσης.


99 Richter
Είναι υποκείμενο ζωηρότερο του Lot αλλά λιγότερο ζωηρό από το 110R. Προσαρμόζεται σε εδάφη βαθιά, ασβεστώδη που διατηρούν κάποια υγρασία γιατί είναι μάλλον ευαίσθητο στη ξηρασία. Επίσης, δεν προσαρμόζεται σε υγρά εδάφη.

Εμφανίζει αντοχή στο CaCΟ3 17%  σε ενεργό (40-50%  σε ολικό).Έχει μικρή αντοχή στην αλατότητα. Έχει καλή αντοχή στη ριζόβια φυλλοξήρα,  αντίθετα,  προσβάλλεται αρκετές φορές από τη φυλλόβια μορφή της. Παρουσιάζει ικανοποιητική αντοχή στους νηματώδεις, ενώ είναι ευαίσθητο στο μολυσματικό εκφυλισμό. Έχει καλή συγγένεια με τις ευρωπαϊκές ποικιλίες,  γενικά όμως δεν συνίσταται σαν υποκείμενο πρώιμων ποικιλιών καθώς καθυστερεί την ωρίμανση, λόγω ζωηρότητας.  

Χρησιμοποιήθηκε παλαιότερα στη χώρα μας για να εγκαταλειφθεί στη συνέχεια.

110 Richter  
Χαρακτηρίζεται σαν πολύ ζωηρό υποκείμενο με μεγάλο βλαστικό κύκλο.

Είναι κατάλληλο για εδάφη ξηρά, φτωχά, αργιλοασβεστώδη συνεκτικά με αντοχή στο ανθρακικό ασβέστιο 40-50% σε ολικό και  17-22% σε ενεργό. Αναπτύσσει πλούσιο ριζικό σύστημα και έτσι είναι ανθεκτικό στην ξηρασία. Δεν αντέχει στα άλατα.

Είναι κατάλληλο για ποικιλίες μέσης πρωιμότητας ή και όψιμες επιτραπέζιες με υψηλή αντοχή στη ριζόβια μορφή φυλλοξήρας, ευαίσθητο όμως στις νηματώδεις.

Δεν παρουσιάζει προβλήματα ορμονικής συμβίωσης κατά τον εμβολιασμό του με τις καλλιεργούμενες ποικιλίες αμπέλου (Ελληνικές και ξένες). Υψηλή επιτυχία στο επί τόπου εμβολιασμό (άνω του 90%). Γενικά σαν υποκείμενο είναι κατάλληλο λόγω της ζωηρότητας του,  για επιτραπέζιες ποικιλίες μέσης ή όψιμης εποχής ωριμάνσεως. Σε γόνιμα εδάφη έχει τάση να καθυστερεί την ωρίμανση. Είναι ένα από τα πλέον χρησιμοποιούμενα υποκείμενα σε όλες σχεδόν τις αμπελουργικές χώρες και ιδιαίτερα στις παραμεσόγειες. Στη χώρα μας είναι με διαφορά το περισσότερο χρησιμοποιούμενο υποκείμενο,  γι’ αυτό και στις μητρικές φυτείες κατέχει την πρώτη θέση από άποψη εκτάσεων.  


140 Ruggeri
Πολύ ζωηρό υποκείμενο που προσαρμόζεται καλά σε ξηρά, ασβεστώδη εδάφη, όχι όμως στα πολύ συνεκτικά και υγρά. Θεωρείται ένα από τα πιο ανθεκτικά υποκείμενα στην ξηρασία. Η αντοχή του  στο CaCO3 φτάνει το  20-30% σε ενεργό, 80% σε ολικό. Είναι ανθεκτικό στη ριζόβια αλλά ευαίσθητο στη φυλλόβια μορφή φυλλοξήρας. Λόγω της  ζωηρότητας του δεν προσφέρεται για πλούσια αρδευόμενα εδάφη καθώς και για ποικιλίες που παρουσιάζουν πρόβλημα ανθόρροιας.
 
Διαδόθηκε πολύ στα ξηρά ασβεστώδη εδάφη της Σικελίας,  Τυνησίας, Αλγερίας κ.λ.π.  Στην Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1989,  στην αναμπέλωση της Κρήτης.  Σήμερα,  συμπεριλαμβάνεται στα συνιστώμενα υποκείμενα της χώρας μας και όλων σχεδόν των αμπελουργικών χωρών.


1103 Paulsen
Πολύ ζωηρό υποκείμενο  γρήγορης ανάπτυξης.  Προσαρμόζεται σε ποικιλία εδαφών φτωχά,  συνεκτικά,  ξηρά ή υγρά,  έχει όμως άριστη συμπεριφορά σε μέσης σύστασης    εδάφη και σε περιοχές χωρίς ανοιξιάτικους παγετούς. 

Εμφανίζει αντοχή στο CaCO3 μέχρι και 19% σε ενεργό και 30-40% σε ολικό. Είναι ανθεκτικό στη  ριζόβια  φυλλοξήρα αλλά είναι ευαίσθητο στη φυλλόβια. Πολύ ανθεκτικό στα άλατα,  ανθεκτικό στους νηματώδεις με μέτρια ριζοβολία μοσχευμάτων,  πολύ καλή επιτυχία στον επιτόπιο εμβολιασμό καθώς και στον επιτραπέζιο. Έχει καλή συγγένεια με τις κυριότερες ευρωπαϊκές ποικιλίες.
 
Η καλλιεργητική συμπεριφορά του  προσδίδει πολύ καλή παραγωγικότητα στις εμβολιασμένες σ’ αυτό ποικιλίες. Τέλος όσο αφορά τη διάδοση του είναι ένα από τα πλέον χρησιμοποιούμενα υποκείμενα ιδιαίτερα στις παραμεσόγειες περιοχές και ιδιαίτερα στην Ιταλία. Στην Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε κάποια έκταση το 1989,  στην αναμπέλωση της Κρήτης.  Σήμερα, συμπεριλαμβάνεται στα συνιστώμενα υποκείμενα της χώρας μας και όλων σχεδόν των αμπελουργικών χωρών.  


41Β
Μέτριας ζωηρότητας  υποκείμενο κατάλληλο για ασβεστούχα εδάφη. Προσαρμόζεται καλά και σε μη ασβεστούχα,  παρουσιάζει όμως ευαισθησία στην υγρασία. Υποφέρει επίσης και από  παρατεταμένη ξηρασία. Η αντοχή του  στο CaCO3 είναι μέχρι και  40%  σε ενεργό, 50-70%  σε ολικό.  Είναι από τα πιο ανθεκτικά στη χλώρωση. Αντίθετα εμφανίζει μικρή αντοχή στα άλατα .Η αντοχή του  στη φυλλοξήρα θεωρείται ικανοποιητική, αν και παρατηρούνται πολλές φορές μικρά οζίδια στις ρίζες.  

Παρ’ όλα αυτά, τα πρέμνα έχουν ικανοποιητική μακροβιότητα και φθάνουν τα 30-40 έτη.  Είναι ευαίσθητο στους ενδοπαρασιτικούς νηματώδεις (meloidogyne spp).  Η επιτυχία στον επιτόπιο εμβολιασμό πολύ καλή, αντίθετα στον επιτραπέζιο παρατηρούνται πολύ χαμηλά ποσοστά επιτυχίας,  κυρίως λόγω κακής ριζοβολίας των μοσχευμάτων.  Η συγγένεια με τις ευρωπαϊκές ποικιλίες θεωρείται καλή.  Χαρακτηρίζεται από πρωιμότητα στην  ωρίμανση του φορτίου, και καλή καρπόδεση.  Τα πρώτα 2-3 χρόνια από τη φύτευσή του παρουσιάζει καχεκτική βλάστηση, προοδευτικά όμως τα φυτά αναπτύσσονται καλά.

Τέλος χρησιμοποιείται σε πάρα πολλές χώρες ιδιαίτερα όταν η περιεκτικότητα του εδάφους σε CaCO3 είναι υψηλή.  Στη χώρα μας είναι το δεύτερο από άποψη εκτάσεων, μετά το 110R, χρησιμοποιούμενο υποκείμενο.

Ο σχεδιασμός της εγκατάστασης ενός νέου αμπελώνα  αφορά από την επιλογή της θέσης του χωραφιού που θα φυτευτεί, τις ποικιλίες και τα υποκείμενα, μέχρι τη διάθεση του προϊόντος. Συνεπώς παίζει καθοριστικό ρόλο η μελέτη όλων των παραγόντων που συντελούν στη διαμόρφωση του κόστους της επένδυσης, αλλά και του κόστους του παραγόμενου προϊόντος. Τα βήματα που θα πρέπει να ακολουθηθούν  είναι τα οι εξής:

Προετοιμασία χωραφιού
Η βαθειά άροση κατά την διάρκεια του καλοκαιριού είναι το πρώτο βήμα, ώστε να απαλλαχθούμε από  διάφορα  ζιζάνια. Η χημική ανάλυση του εδάφους που προηγείται μας δίνει τις απαραίτητες πληροφορίες για τα χημικά στοιχεία  που θα πρέπει να προσθέσουμε στο έδαφος, αλλά και του υποκειμένου που θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε. Η βασική λίπανση του εδάφους θα πρέπει να γίνει πριν την φύτευση των κλημάτων.

Τοποθεσία
Ο αμπελώνας μας θα πρέπει να είναι φυτεμένος σε τέτοια θέση ώστε να δέχεται όλες τις ευεργετικές και ευνοϊκές επιδράσεις του ήλιου και του αέρα. Παρ΄  όλα αυτά η κλίση του εδάφους είναι προσδιοριστικός παράγοντας για τον προσανατολισμό των γραμμών. Τα επικλινή εδάφη που βρίσκονται σε πλαγιές λόφων, θεωρούνται τα καταλληλότερα για την εγκατάσταση αμπελώνων, διότι αφενός πλήττονται λιγότερο από τους ανοιξιάτικους παγετούς και αφετέρου παράγουν καλύτερης ποιότητας σταφύλια.

Έδαφος
Με την  εδαφολογική ανάλυση γνωρίζουμε την δομή, τη χημική σύσταση και την σύνθεση του εδάφους, το «pH» που καθορίζει την αλκαλικότητα ή μη του χωραφιού μας. Όλα αυτά καθορίζουν  τόσο την ανάπτυξη των φυτών της αμπέλου, όσο και στα παραγόμενα σταφύλια που θα χρησιμοποιηθούν  για οινοποίηση.

Αποστάσεις φύτευσης
Οι αποστάσεις φύτευσης εξαρτώνται από την σύσταση,  το βάθος του εδάφους, το κλίμα της περιοχής και την ποικιλία. Σε τοποθεσίες με συχνή ξηρασία (νησιά) και μικρό βάθος, οι αποστάσεις είναι μεγαλύτερες και αντίθετα. Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται οι αποστάσεις φύτευσης και η πυκνότητα φυτών ανά στρέμμα.

Επιλογή ποικιλίας
Η επιλογή της ποικιλίας έχει σχέση με το  ποιες ποικιλίες ενδείκνυνται για την περιοχή, το αμπελουργικό ιστορικό της περιοχής, το τι αμπέλι επιθυμούμε να εγκαταστήσουμε και για ποιο ακριβώς λόγο πχ αμπέλι για λευκό κρασί ή για ερυθρό ή και τα δυο. Τα φυτά θα πρέπει να είναι από επιλεγμένο φυτώριο ώστε να μην υπάρχουν προβλήματα στο γενετικό υλικό αλλά και σε ιώσεις ή άλλες ασθένειες.

Φύτευση
Η φύτευση των νέων αμπελώνων  συνιστάται να γίνεται μέχρι τον Ιανουάριο ή Φεβρουάριο. Σημαδεύουμε τις γραμμές φύτευσης χρησιμοποιώντας ένα σκοινί "σημαδεμένο" με την απόσταση από φυτό σε φυτό και ενώ έχουμε ήδη υπολογίσει την απόσταση από γραμμή σε γραμμή. Κατά το σημάδεμα καλό είναι να γίνει τοποθέτηση μικρού υποστυλώματος, καλάμι ή ξύλινο πασαλάκι  για να γνωρίζουμε την ακριβή θέση φύτευσης. Αργότερα πάνω σ΄ αυτό, θα προσδεθεί το αναπτυσσόμενο φυτό, για να αποκτήσει κορμό ευθυτενή μέχρι να δεθεί στα σύρματα αν πρόκειται για γραμμικό αμπέλι ή να αποκτήσει ανθεκτικούς και υψηλόκορμους βραχίονες αν πρόκειται για το παραδοσιακό σχήμα του κυπέλλου.

Κλάδεμα
Τα χλωρά κλαδέματα κατά την διάρκεια της χρονιάς αλλά και το χειμερινό κλάδεμα θα διαμορφώσουν το τελικό σχήμα στα φυτά και θα δημιουργήσουν γερά φυτά έτοιμα να δεχθούν το μελλοντικό τους φορτίο, τα σταφύλια. Ο έλεγχος των ζιζανίων, των ασθενειών και εχθρών της αμπέλου καθώς και των ποτισμάτων που πιθανά θα χρειαστούν, είναι καθοριστικά για την σωστή ανάπτυξη των φυτών μας και την δημιουργία καλού ριζικού συστήματος.

Κλήματα ανά στρέμμα

Απόσταση

1μ.

1,25μ

1,50μ.

1,75μ.

2μ.

2,25μ.

2,50μ.

2,75μ.

3μ.

1μ.

1000

800

665

571

500

444

400

363

333

1,10μ.

909

727

606

519

454

404

363

330

303

1,25μ.

800

640

533

457

400

355

320

290

266

1,50μ.

666

533

444

380

333

296

266

242

222

1,75μ.

571

457

380

326

288

253

228

207

190

2μ.

500

400

333

285

250

222

200

181

166

2,25μ.

444

355

296

253

222

197

177

161

148

2,50μ.

400

320

266

228

200

177

160

145

133

2,75μ.

363

290

242

207

181

161

145

132

121

3μ.

333

266

222

190

166

148

133

121

111

Η καταγωγή του αμπελιού από το οποίο προέρχεται το κρασί σύμφωνα με τους παλαιοντολόγους έχει προϊστορία πολλών εκατομμυρίων ετών. Απολιθωμένα φυτά ηλικίας εξήντα εκατομμυρίων ετών αποτελούν την αρχαιότερη επιστημονική απόδειξη της ηλικίας του αμπελιού. Πριν από την εποχή των παγετώνων το αμπέλι ευδοκιμούσε στην πολική ζώνη κυρίως στην Ισλανδία, στη Βόρεια Ευρώπη, αλλά και στη βορειοδυτική Ασία. Οι παγετώνες όμως περιόρισαν την εξάπλωσή του, ωθώντας διάφορα είδη άγριων αμπέλων προς θερμότερες ζώνες, όπως η κεντρική και ανατολική Ασία, η κεντρική και νότια Ευρώπη, αλλά και η ευρύτερη περιοχή του νότιου Καυκάσου. Εκεί γεννήθηκε το είδος «Άμπελος η Οινοφόρος» ,Vitis vinifera.

Ο Καύκασος, η Μεσοποταμία και η Αρχαία Αίγυπτος πρέπει να θεωρηθούν οι κοιτίδες της αμπελουργίας και φυσικά οι πατρίδες του κρασιού. Σε ότι αφορά το κρασί η ιστορία μπλέκεται αναντίρρητα με αυτήν του ανθρώπου. Οι επιστήμονες δέχονται ότι ο πολιτισμός αρχίζει από την εποχή που ο άνθρωπος σταμάτησε να ζει νομαδική ζωή και καλλιέργησε τη γη. Θα ήταν επίσης σωστό, και ελάχιστα υπερβολικό, να ισχυριστούμε ότι το πέρασμα από τη νομαδική ζωή στον πολιτισμό άρχισε όταν οι πρώτοι καλλιεργητές ΄΄δούλεψαν΄΄ το αμπέλι.

Το αμπέλι είναι ένας αναρριχητικός θάμνος. Με τις έλικες οι κληματίδες  της αναρριχώνται σε υποστυλώματα και παίρνει το σχήμα της κληματαριάς, ή το γνωστό σχήμα που συναντάμε στις γραμμικές φυτεύσεις. Σε περίπτωση απουσίας υποστυλώματος, παραμένει χαμηλή με το γνωστό κυπελλοειδές σχήμα που είχαν τα περισσότερα αμπέλια στην Ελλάδα.

Η τέχνη της αμπελουργίας εικάζεται ότι ξεκίνησε µε την αγροτική επανάσταση γύρω στο 5000 π.Χ. Από τους πρώτους γνωστούς αµπελοκαλλιεργητές θεωρούνται οι Άριοι (πρόγονοι των Περσών και των Ινδών που ζούσαν στην περιοχή Καυκάσου-Κασπίας), οι σημιτικοί λαοί και οι Ασσύριοι. Το κρασί  εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ακόμη και στην αρχαία Κίνα! Κατόπιν οι τέχνες της αμπελουργίας και της οινοποιίας πέρασαν στους Αιγύπτιους, στους λαούς της Παλαιστίνης, της Φοινίκης και στους Έλληνες.

Οι Έλληνες ανέπτυξαν ιδιαίτερα την οινοποιία, σχεδόν μονοπωλώντας την αγορά για αιώνες. ?εν είμαστε βέβαιοι από πού διδάχτηκαν την τέχνη της οινοποιίας, σύμφωνα όμως µε µια από τις επικρατέστερες θεωρίες, την έμαθαν από τους ανατολικούς λαούς (Φοίνικες ή Αιγύπτιους) µε τους οποίους είχαν ανεπτυγμένες εμπορικές σχέσεις.

Οι Αρχαίοι Έλληνες έπιναν το κρασί αναμειγνύοντάς το με νερό, σε αναλογία συνήθως 1:3 (ένα μέρος οίνου προς τρία μέρη νερού). Η λέξη "κρασί" υποδηλώνει ακριβώς τον αναμεμιγμένο με νερό οίνο, ενώ "άκρατος" λεγόταν ο ανόθευτος οίνος. Διέθεταν ειδικά σκεύη τόσο για την ανάμειξη, κρατήρες, όσο και για τη ψύξη του. Η πόση κρασιού που δεν είχε αναμειχθεί με νερό "άκρατος οίνος", θεωρείτο βαρβαρότητα και συνηθιζόταν μόνο από αρρώστους ή κατά τη διάρκεια ταξιδιών, ως τονωτικό. Διαδεδομένη ήταν ακόμα η κατανάλωση κρασιού με μέλι καθώς και η χρήση μυρωδικών. Η προσθήκη αψίνθου στο κρασί ήταν επίσης γνωστή μέθοδος (αποδίδεται στον Ιπποκράτη και αναφέρεται ως "Ιπποκράτειος Οίνος") όπως και η προσθήκη ρητίνης.

Ο τρόπος παραγωγής του κρασιού σε παλαιότερες εποχές δε διέφερε ουσιαστικά από τις σύγχρονες πρακτικές. Είναι αξιοσημείωτο πως σώζονται ως τις μέρες μας κείμενα του Θεόφραστου, τα οποία περιέχουν πληροφορίες γύρω από τους τρόπους καλλιέργειας. Οι Έλληνες γνώριζαν την παλαίωση του κρασιού, την οποία επιτύγχαναν μέσα σε θαμμένα πιθάρια, σφραγισμένα με γύψο και ρετσίνι. Το κρασί εμφιαλωνόταν σε ασκούς ή σε σφραγισμένους πήλινους αμφορείς, αλειμμένους με πίσσα για να μένουν στεγανοί.

Τα σταφύλια κατά την ωρίμανσή τους, αποκτούν σταδιακά χρώμα και γλυκύτητα. Ταυτόχρονα, μειώνεται η ξινή, άγουρη γεύση τους. Όταν αποκτήσουν το επιθυμητό χρώμα και άρωμα και όταν η σχέση σακχάρων / οξέων που περιέχουν είναι κατάλληλη, έχει φτάσει η εποχή του τρύγου. Αυτή η εποχή είναι συνήθως ο Σεπτέμβριος, ο γνωστός μήνας-τρυγητής.

wine2Το αμπέλι, από το οποίο προέρχεται το κρασί έχει σύμφωνα με τους παλαιοντολόγους, προϊστορία πολλών εκατομμυρίων ετών. Απολιθωμένα κλήματα ηλικίας 60 εκατομμυρίων ετών αποτελούν την αρχαιότερη επιστημονική απόδειξη της ηλικίας της αμπέλου. Πριν ακόμα από την εποχή των παγετώνων ευδοκιμούσε στην πολική ζώνη, κυρίως στην Ισλανδία, στη Βόρεια Ευρώπη αλλά και τη βορειοδυτική Ασία. Οι παγετώνες περιόρισαν σημαντικά την εξάπλωσή του και επέβαλαν κατά κάποιο τρόπο τη γεωγραφική απομόνωση πολλών ποικιλιών, μέρος των οποίων εξελίχθηκαν και σε διαφορετικά είδη. Στην πορεία των χρόνων, διάφοροι πληθυσμοί άγριων αμπέλων μετακινήθηκαν προς θερμότερες ζώνες, κυρίως προς την ευρύτερη περιοχή του νοτίου Καυκάσου. Στην περιοχή αυτή, μεταξύ Ευξείνου Πόντου, Κασπίας θάλασσας και Μεσοποταμίας, γεννήθηκε το είδος Άμπελος η οινοφόρος (λατ. Vitis vinifera). Οι διαφορετικές ποικιλίες αυτού του είδους καλλιεργούνται και σήμερα.

Πάντως, το πρώτο υπόλειμμα κρασιού σε δοχείο βρέθηκε -βάσει των τελευταίων ανακαλύψεων- στην επαρχία Henan της Κίνας και έχει ηλικία 9.000 ετών, ενώ το προηγούμενο εύρημα στο Hajji Firuz Tepe του Ιράν ήταν ηλικίας 7.000 ετών, και το αμέσως προηγούμενο από αυτό, από την ίδια περιοχή ήταν ηλικίας 5.100 ετών.

Η διαδικασία της αμπελουργίας εικάζεται πως έχει τις ρίζες της στην αγροτική επανάσταση και τη μόνιμη εγκατάσταση πληθυσμών με σκοπό την καλλιέργεια, χρονολογείται δηλαδή γύρω στο 5.000 π.Χ. Από τους πρώτους γνωστούς αμπελοκαλλιεργητές θεωρούνται οι αρχαίοι Πέρσες, οι Σημιτικοί λαοί και οι Ασσύριοι. Μεταγενέστερα οι γνώσεις αμπελουργίας και οινοποιίας μεταφέρθηκαν στους Αιγύπτιους, τους λαούς της Φοινίκης και τους πληθυσμούς της Μ. Ασίας και του Ελλαδικού χώρου.

Οι Αρχαίοι Έλληνες έπιναν το κρασί αναμειγνύοντάς το με νερό, σε αναλογία συνήθως 1:3 (ένα μέρος οίνου προς τρία μέρη νερού). Η λέξη "κρασί" υποδηλώνει ακριβώς τον αναμεμιγμένο με νερό οίνο, ενώ "άκρατος" λεγόταν ο ανόθευτος οίνος. Διέθεταν ειδικά σκεύη τόσο για την ανάμειξη (κρατήρες) όσο και για τη ψύξη του. Η πόση κρασιού που δεν είχε αναμειχθεί με νερό ("άκρατος οίνος") θεωρείτο βαρβαρότητα και συνηθιζόταν μόνο από αρρώστους ή κατά τη διάρκεια ταξιδιών ως τονωτικό. Διαδεδομένη ήταν ακόμα η κατανάλωση κρασιού με μέλι καθώς και η χρήση μυρωδικών. Η προσθήκη αψίνθου στο κρασί ήταν επίσης γνωστή μέθοδος (αποδίδεται στον Ιπποκράτη και αναφέρεται ως "Ιπποκράτειος Οίνος") όπως και η προσθήκη ρητίνης.

Ο τρόπος παραγωγής του κρασιού σε παλαιότερες εποχές δε διέφερε ουσιαστικά από τις σύγχρονες πρακτικές. Είναι αξιοσημείωτο πως σώζονται ως τις μέρες μας κείμενα του Θεόφραστου, τα οποία περιέχουν πληροφορίες γύρω από τους τρόπους καλλιέργειας. Οι Έλληνες γνώριζαν την παλαίωση του κρασιού, την οποία επιτύγχαναν μέσα σε θαμμένα πιθάρια, σφραγισμένα με γύψο και ρετσίνι. Το κρασί εμφιαλωνόταν σε ασκούς ή σε σφραγισμένους πήλινους αμφορείς, αλειμμένους με πίσσα για να μένουν στεγανοί.

Το εμπόριο των ελληνικών κρασιών απλωνόταν σε ολόκληρη τη Μεσόγειο μέχρι την ιβηρική χερσόνησο και τον Εύξεινο πόντο και αποτελούσε μία από τις σημαντικότερες οικονομικές δραστηριότητες. Σε αρκετές πόλεις υπήρχαν ειδικοί νόμοι ώστε να εξασφαλίζεται η ποιότητα του κρασιού, αλλά και ενάντια στον ανταγωνισμό και τις εισαγωγές. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αποτελεί η νομοθεσία της Θάσου, σύμφωνα με την οποία πλοία με ξένο κρασί που πλησίαζαν το νησί θα έπρεπε να δημεύονται.

Οι Ρωμαίοι ήρθαν σε επαφή με το κρασί από τους Έλληνες αποίκους και τους γηγενείς Ετρούσκους και επιδόθηκαν επίσης στην αμπελοκαλλιέργεια. Με την κατάρρευση της Ρώμης και τις μεταναστεύσεις των λαών η αμπελουργία γνώρισε περίοδο ύφεσης. Σε κάποιες περιοχές η αμπελουργία εγκαταλείφθηκε για αιώνες. Σημαντικό ρόλο στην διάσωση της οινοποιίας είχαν οι κληρικοί και μοναχοί, που χρειάζονταν το κρασί για τελετουργικούς σκοπούς. Την εποχή του Καρλομάγνου και του Μεσαίωνα, η τέχνη του κρασιού γνώρισε ξανά άνθιση.

Στο Βυζάντιο, οι μεγαλύτερες εκτάσεις γης ανήκαν στην εκκλησιαστική περιουσία και οι μοναχοί επωμίστηκαν την καλλιέργεια των αμπελιών καθώς και την παραγωγή του κρασιού. Αυτή την περίοδο μάλιστα πρέπει να εγκαταλείφθηκε και η πρακτική της ανάμειξης του κρασιού με νερό.

Στη Δύση, την ίδια περίοδο, η τέχνη του κρασιού γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη. Το 16ο αιώνα είχε εξαπλωθεί στην Ισπανία αλλά και στη Γαλλία. Την εποχή αυτή προωθούνται και αρκετές τεχνικές καινοτομίες, όπως η χρήση γυάλινης φιάλης και φελλού. Επιπλέον γίνεται γνωστή η παρασκευή αφρώδους οίνου (όπως για παράδειγμα η σαμπάνια, που αποδίδεται στον Γάλλο βενεδικτίνο μοναχό Περινιόν).

vyardΕίναι γνωστό ότι η παραγωγή οίνων ποιότητας ξεκινά από το αμπέλι. Το έδαφος, το κλίμα, οι ποικιλίες είναι οι φυσικοί παράγοντες που καθορίζουν την ποιότητα του κρασιού σε κάθε τόπο παραγωγής του.
Μελέτη των χαρακτηριστικών της περιοχής και της προσαρμογής του αμπελιού στις υπάρχουσες εδαφολογικές και κλιματολογικές συνθήκες μπορούν να οδηγήσουν σε βελτίωση της ποιότητας όσο και της ποσότητας της παραγωγής. Αυτό επιτυγχάνεται με την χρήση αμπελοκομικών τεχνικών κατάλληλα προσαρμοσμένων στις εκάστοτε συνθήκες.

Πιο συγκεκριμένα η αμπελουργική παρακολούθηση έχει σαν στόχο την βελτίωση της ποιότητας του παραγόμενου οίνου με την προσαρμογή των αμπελουργικών τεχνικών. Τέτοιες τεχνικές είναι:



-χειμερινό κλάδεμα
-βλαστολογήματα
-κορυφολογήματα
-ξεφυλλίσματα
-αραίωμα σταφυλιών
-τροποποίηση συστήματος υποστήλωσης

Ολες αυτές οι καλλιεργητικές τεχνικές εφαρμόζονται στο υπέργειο τμήμα των φυτών και επηρεάζουν άμεσα την αναλογία βλάστησης / φορτίου σταφυλιών καθώς και το μικροκλίμα του φυλλώματος. Οι ενέργειες αυτές είναι καθοριστικής σημασίας για το βαθμό ωρίμανσης των σταφυλιών και άρα για την ποιότητα των παραγόμενων οίνων.

Στα πλαίσια της παρακολούθησης του αμπελώνα περιλαμβάνεται και η αντιμετώπιση επιμέρους προβλημάτων του αμπελώνα. Στόχος εδώ θα είναι η ενδεδειγμένη λίπανση, φυτοπροστασία και άρδευση του αμπελώνα. Οι ενέργειες που θα πρέπει να γίνουν, είναι:

-αναλύσεις δειγμάτων εδάφους
-φυλλοδιαγνωστική
-επιτόπιες παρατηρήσεις κατά την διάρκεια της βλαστικής περιόδου για διάγνωση τυχόν προβλημάτων, όπως προσβολή από εχθρούς ή ασθένειες, ελλείψεις θρεπτικών στοιχείων ή τοξικότητες, ανάγκη άρδευσης, κ.α.

Τελικό στάδιο της παρακολούθησης είναι ο έλεγχος της ωριμότητας των σταφυλιών και ο προσδιορισμός της άριστης ημερομηνίας τρυγητού. Αυτό επιτυγχάνεται με:

-    επιτόπια εκτίμηση του βαθμού ωριμότητας
-    δειγματοληψία σταφυλιών
-    εκτέλεση αναλύσεων για προσδιορισμό  α. μέσου βάρους της ράγας, β. δυναμικού αλκοολικού τίτλου, γ. ολικής οξύτητας

Οσον αφορά την μελέτη εγκατάστασης νέου αμπελώνα για την πρώτη περίοδο, από Απρίλιο έως Ιούλιο του προηγούμενου έτους από τη φύτευση, οι ενέργειες που θα γίνουν, είναι οι εξής:

-    επιτόπιες παρατηρήσεις (κλίση, ανάγλυφο, έκθεση, βλάστηση)
-    λήψη δειγμάτων εδάφους
-    επίβλεψη εργασιών προετοιμασίας του εδάφους
-    πρόταση κατάλληλου προαρμοζόμενου υποκειμένου και ποικιλίας
-    παραγγελία φυτών και υλικών υποστήλωσης

H ενημέρωση του παραγωγού σε θέματα ισχύουσας νομοθεσίας, αναδιάρθρωσης του αμπελώνα και επιδοτήσεων αποτελούν μέρος των συμβουλευτικών υπηρεσιών.

 

                                                                                              

Σελίδα 3 από 3